سلام ایران ، سلام وطنم

 چرا نه در پی عزم دیار خود باشم       چرا نه خاک سر کوی  یار  خود باشم

غم غریبی و غربت چو بر نمی تابم      به شهر خود روم و شهریار خود باشم

یک سال غربت، یک سال دوری. به بیان آسان است نه به دل. آید آنروز که خاک سر کوی سرزمینم باشم. چقدر دلم برای نظر ها و آواها تنگ شده است. چقدر دلم برای عشق مولا علی بر گلدسته ها تنگ شده است.

چقدر لحظه شماری میکنم تا بر دستان پر مهری بوسه زنم که تمامی هستی ام را، بعد از پروردگار  دریا دریا مدیون آنهمه محبت زیبایشان هستم. 

سلام ایران ، سلام وطنم.

به امید دیدار.

بهناز-KL

پ.ن.۱.احساس غریبی را در آغازین روزها اینجا بخوانید:

به خودش دلداری می داد...

 

 پ.ن.۲."در جدال بين روزهاي سخت و انسان هاي سخت ،‌اين انسان هاي سخت هستند كه مي مانند نه روزهاي سخت."

الصلا ای پاکبازان الصلا

وقتی به ماه رمضان فکر میکنم به خصوص چندین سال اخیر میبینم چه فراز و نشیب هایی توی همین ماه رمضان اتفاق افتاده. مثل یه فیلم سینمایی همه جلوی چشمم به تصویردر میاد . ماه رمضان توی غربت ، ماه رمضان هایی که درسهای زندگی بهم داده شد.درست انگار دست یه بچه رو بگیرن و بگن بیا تمرین کن شاید راه رفتن یاد بگیری.

"چه خوش صید دلم کردی بنازم چشم مستت را          که کس آهوی وحشی را ازین خوشتر نمیگیرد"

و بعد مثل کسی که گم گشته ای داره دست و پا شکسته دنبال راه بگردی و میدونی که اگر خواست خودش نباشه راه  به جایی نخواهی برد. ولی امیدواری. خودش وعده داده ، خودش گفته بیایید به سوی من. به نماز  و دعا شاید به مقصد نرسی ، با دل بیا. و یاد بگیر "دل با یار داشتن و سر به کار داشتن."

هر کجا  درددی  دوا   آنجا رود               هرکجا   فقری نوا   آنجا   رود

هرکجا مشکل جواب آنجا رود               هرکجاپستی است آب آنجا رود

آب کم جو تشنگی آور بدست             تا بجوشد  آبت  از  بالا  و  پست

تا سقا  هم ربهم  آید  خطاب              تشنه باش  الله اعلم به الصواب

آب رحمت آیدت رو پست شو             و آنگهان خور خمر رحمت مست شو

بهناز-KL

تو مرحمت میکنی ...

بزرگواری یک قسمت از دعای ابوحمزه ثمالی رو یکبار برام خوند.چقدر به دلم نشست.حضرت سید الساجدین (ع) به تنها حی واقعی دنیا میگویند:

"ترحم من تشاء بما تشاء و کیف تشاء"

تو مرحمت میکنی به هر که بخواهی وبه هر وسیله که بخواهی و هر گونه که بخواهی

چقدر دلم آدم قرص میشه وقتی به این جمله فکر میکنه.

سحر ها و دم افطار که بلند میشید یادتون نره دعا کنید، باور کنید دعا در حق غیر مستجاب میشه.

پس التماس دعا.

بهناز-KL

به تماشا سوگند و به آغاز کلام

سلام بر برکت ، سلام بر صیام و سلام بر رمضان

آسمان بوی الحمدالله می دهد و انگار برگ برگ درختان آماده پذیرایی هستند.خداوندا چقدر استشمام نسیم مهمانی تو زیباست.

محبوب من ، آمده ام دست خالی ، تحفه ای نیست مرا که در ورود به میهمانی تقدیم کنم ، ولی میزبانی چنین ارحم الراحمین بی تحفگان را هم دعوت میکند.چرا که بار ، بار عام است.

و این سفره ، سفره عشق است ، سفره همدردی است و سفره شکر.

بیا و دلهایمان را چشمه نور خود گردان. که زلال زلال پاکی ، آیینه ای خواهد شد جلوه گر تو.

مولای من ، غزلها بدون وزن بیت الغزل رحمتت خواهند شد و زبانها بدون لکنت خطابه ی سبحان الله سر خواهند داد. چرا که نیایشت غزل و سخنوری است.

بیا و به حرمت لیلة قدر، تسلیم و رضا را در سفره هایمان بگذار که سالهاست دلهایمان بی قراره بی قراری هاست.

بهناز-KL

هادی ساعی

دی ماه ۱۳۸۲ بزرگراه مدرس، گوینده رادیو پیام میگفت: نیکوکاری مدالهای هادی ساعی را به بالاترین قیمت خرید تا مبلغ آن اهدا شود به زلزله زدگان بم.

***

از اهالی جنوب شهر بود میگفت از وقتی وارد شورای شهر تهران شده به همراهی علیرضا دبیر ، زمین های کوچک ورزشی در هر محله جنوب شهر میزبان خنده های نوجوانان و جوانان است.

***

صبح بود صفحه YAHOO را بازکردم و نگاهی به رده بندی المپیک، میدانستم ایران تنها یک مدال برنز برده و جزو کشورهای آخر است.یکبار دیگر به دنبال ایران گشتم. در جای قبلی نبود! خدایا یعنی اونقدر امتیاز کم بوده که کامل از جدول خارج شدیم با ناامیدی یکبار دیگر لیست را نگاه کردم ، پرچم ایران بالاتر از دیروز.یک مدال طلا و هادی ساعی.

***

شنیدم که گریه میکرد، شنیدم که سجده شکر کرده است و شنیدم که بارها و بارها دلش آزرده شده بود. شنیدم که از تمامی ملت ایران خواستار فاتحه ای برای پدر و برادران پیش خدا رفته اش شده است.خوشا به حال مادرت. 

جهان پهلوان ساعی، مرد آزاده ایران،آزادگی ات مبارک. دنیا دنیا خیر برای تمامی خیرخواهیت و کران کران آسمانٍ دعا پشت سرت برای آوردن اشک شوق به دیدگان تمامی ملت ایرانیان در هر جای دنیا.به خود میبالم که هنوز میهنم کسانی مثل تو دارد.

بهناز-KL