شب مبعث حضرت رسول بود و خسته از سر کار برمیگشتم .به صفحه موبایلم نگاه کردم یک پیام کوتاه داشتم.یکی از عزیزترین دوستانم ازم خواسته بود یک سر به وبلاگ همسرش بزنم.همیشه به محض اینکه میرسم خونه دکمه این کامپیوتر رو میزنم انگار بهش میگم: سلام من اومدم.اینبار هم همین کار رو کردم.سریع رفتم تو وبلاگ و شروع کردم به خوندن.وای خدای من باورم نمیشه قراره یک کوچولوی پاک به جمع ما بیاد.شب عید بود و من عیدی مو گرفتم
حالا میخوام با این کوچولوی نازنین حرف بزنم.
سلام. از بهشت به سرزمین خاکی ما خوش اومدی.شاید اینجا به دلبازی و قشنگیه بهشت نباشد ولی روح قشنگ تو اینجا رو هم میپذیره مطمئنم. نمیخوام بهت بگم خیلی راه در پیش داری فقط میخوام بگم فعلاْ اصلاْ نگران نباش دو تا فرشته مهربون تا زمانی که راه رفتن یاد بگیری ، نه تا دنیا دنیا هست.دستت رو میگیرن.آخه خدا عشقی رو تو وجودشون برای تو گذاشته که هیچوقت تموم نمیشه ، هیچوقت از یاد نمیره و هیچوقت توی این دنیای شلوغ گم نمیشه.پس با گامهای مطمئن بیا.
خوش آمدی عزیز کوچولوی ما هر چند که هنوز یک قلب کوچیکی.ولی مگه این کم چیزیه خیلی ها اینو ندارن! دستها و لبخند های ما همه پیشکش شادی تو و پدر و مادر عزیزت.
سلام صبح بخیر
بهناز-KL
+ نوشته شده توسط بهناز در دوشنبه بیست و نهم مرداد 1386 و ساعت
16:4 |
